Welcome to "Studio Enigma" Radio and Live... the Italo/Euro Disco & 80's !!

16 Φεβρουαρίου 2018

6 Φεβρουαρίου 2018

Οι Kraftwerk στο Κλειστό Παλαιού Φαλήρου (Tae Kwon Do), το Σάββατο 3 Μαρτίου 2018


Οι Kraftwerk, ένα από τα σημαντικότερα και επιδραστικότερα σύνολα στην ιστορία της σύγχρονης μουσικής, έρχονται στην Αθήνα! Οι Γερμανοί πρωτοπόροι της ηλεκτρονικής σκηνής θα εμφανιστούν στο Κλειστό Παλαιού Φαλήρου (Tae Kwon Do), το Σάββατο 3 Μαρτίου, στο πλαίσιο της 3-D Concerts περιοδείας τους, η οποία έχει γνωρίσει τεράστια επιτυχία σε ολόκληρο τον κόσμο, συνδυάζοντας μουσική και εικόνα σε ένα οπτικοακουστικό show που χαρακτηρίστηκε ως "απόλυτο έργο τέχνης."

Το multi-media project των Kraftwerk ξεκίνησε το 1970, από τον Ralf Hütter και τον Florian Schneider. Έστησαν το δικό τους Kling Klang Studio, στο Düsseldorf της Γερμανίας, όπου συνέλαβαν και ηχογράφησαν όλα τα albums των Kraftwerk.
Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '70, είχαν κατορθώσει να κερδίσουν τη διεθνή αναγνώριση χάρη στα επαναστατικά ηλεκτρονικά ηχοτοπία τους και τον πειραματισμό με τη ρομποτική και άλλες τεχνολογικές καινοτομίες. Το όραμά τους για τη μουσική του μέλλοντος, έθεσε τις βάσεις για τη δημιουργία του soundtrack της ψηφιακής εποχής του 21ου αιώνα.

Οι συνθέσεις τους - με τη χρήση καινοτόμων τεχνικών, συνθετικών φωνών και ηλεκτρονικών ρυθμών - έχουν μία διαχρονική διεθνή επιρροή σε μια ολόκληρη σειρά μουσικών ειδών: από το electro έως το hip-hop και από την techno μέχρι τη synth-pop.

Με albums όπως τα "Autobahn" (1974), "Radio Activity" (1975), "Trans-Europe Express" (1977), "The Man-Machine" (1978), "Computer World" (1981), τα οποία εξακολουθούν να αποτελούν σημείο αναφοράς για την εξέλιξη της σύγχρονης ηλεκτρονικής σκηνής (και όχι μόνο), οι Kraftwerk ενέπνευσαν χιλιάδες μεταγενέστερους καλλιτέχνες, βάζοντας τις βάσεις για τη δημιουργία ολόκληρων μουσικών ρευμάτων.

Στις ζωντανές τους εμφανίσεις, οι Ralf Hütter, Henning Schmitz, Fritz Hilpert και Falk Grieffenhagen απεικονίζουν την πίστη τους στο ότι τόσο ο άνθρωπος όσο και η μηχανή μπορούν να έχουν μία αντίστοιχη συνεισφορά στη δημιουργία της μουσικής και της τέχνης.

Το 2014, τιμήθηκαν με το βραβείο Grammy Lifetime Achievement Award για τη συνολική προσφορά τους στη μουσική, ενώ το 2018 τιμήθηκαν και πάλι αυτή τη φορά στην κατηγορία του καλύτερου dance  /electronic album για το "3-D The Catalogue".


(Διάθεση εισιτηρίων: τηλεφωνικά στο 11876, στα καταστήματα Reload, Seven Spots, Media Markt, Ευριπίδης, στο Viva Kiosk Συντάγματος (Ερμού 1, καθημερινά 9:00-21:00) και στο Viva Spot Τεχνόπολης (μέσα στον χώρο της Τεχνόπολης, είσοδος από οδό Περσεφόνης, Δευτ-Σαβ 11:00-19:00), καθώς και  στα www.fuzzclub.gr και  www.viva.gr )

31 Ιανουαρίου 2018

29 Ιανουαρίου 2018

Oι Ναζί ευθύνονται για τη δημιουργία των «ντισκοτέκ»

 Ο Αδόλφος Χίτλερ μισούσε τη τζαζ μουσική και, όπως και πολλοί συντηρητικοί της εποχής, τη θεωρούσαν «μουσική των Νέγρων» και καταστροφική για τα ήθη της νεολαίας. Όταν οι Ναζί κατέλαβαν το Παρίσι, το 1940, μία απ’ τις πρώτες κινήσεις τους ήταν να απαγορεύσουν τη τζαζ. Η γαλλική πρωτεύουσα μέχρι τότε είχε συγκεντρώσει κάποιους από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες της εποχής, όπως ο Άρθουρ Μπριγκς, ο Ντέξτερ Γκόρντον, ο Μπένι Κάρτερ και η ασυναγώνιστη χορεύτρια Τζόζεφιν Μπέικερ. Μαγαζιά έκλεισαν, συγκροτήματα διαλύθηκαν και πολλοί Αμερικάνοι καλλιτέχνες της τζαζ έφυγαν τρέχοντας για την πατρίδα τους. 

Αλλά οι Παριζιάνοι δεν εγκατέλειψαν τόσο εύκολα την αγαπημένη τους μουσική. Για κάθε νυχτερινό μαγαζί που έκλειναν οι κατακτητές, άλλα δέκα άνοιγαν κρυφά σε υπόγεια. Το να έχουν συγκροτήματα να παίζουν ζωντανά μουσική, ήταν πολύ ριψοκίνδυνο.

Γι’ αυτό οι πανούργοι Γάλλοι έφερναν τζαζ δίσκους κατευθείαν από τις Η.Π.Α. και τους έπαιζαν στα παράνομα μαγαζιά τους. «Ντισκοτέκ» ήταν το πρώτο μαγαζί αυτού του είδους, που άνοιξε το 1941, στην οδό Huchette του Παρισίου. Το όνομά του προήλθε απ’ την ένωση δύο λέξεων: «disque», δηλαδή δίσκος και την κατάληκη της λέξης«bibliotheque», δηλαδή βιβλιο-θήκη. Ήταν κατά λέξη μία «δισκοθήκη», όπου μουσική δεν έπαιζαν οι καλλιτέχνες, αλλά οι dj, δηλαδή «Disc Jockeys», που άλλαζαν τους δίσκους. Μετά το τέλος του πολέμου, η μόδα εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο. Βοήθησε κιόλας το ότι οι δίσκοι ήταν πολύ φθηνότεροι από ένα κανονικό συγκρότημα. Μετά από λίγο καιρό, το κοινό συνήθισε στην ηχογραφημένη μουσική και προτιμούσε να ακούει πολλά στιλ από διαφορετικούς καλλιτέχνες. Το 1961 άνοιξε η πρώτη «ντίσκο» στη Νέα Υόρκη, η «Πέπερμιντ Λάουντζ». Έως το 1965, πάνω από 5.000 ντισκοτέκ είχαν ανοίξει σε όλη την Αμερική.... 
www.mixanitouxronou.gr